Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

τρομερά λιθάρια


Άλλαξαν οι περίλαμπρες όψεις,

Αναιρέθηκαν τα βήματα.


Πίσω χάθηκε το σύμπαν.

Αυτόφωτα αστέρια.

Τραυματισμένη πίστη.

Βέβηλη αλήθεια.


Παραιτήσου από κάθε δικαίωμα.

Παραιτήσου ΤΩΡΑ!!!


Πριν μας θανατώσουν…

Πριν μας κλίσουν σε κλουβιά.

Πριν καλά-καλά συντριφθεί η λύπη.

Πριν μπορέσουν και υψωθούν τα τρομερά λιθάρια.


Θα γεννούν τα σύγνεφα σίδερα.

Οι ρίζες μαστίγια.


Ούρλιαξε, με πόνο.


Παραιτήσου ΤΩΡΑ!!

Υστερότερα θα είναι αργά.


29 Αυγούστου 2008

Αλόννησος




Τρίτη, 26 Αυγούστου 2008

....


Για ένα κύκλο ζωής πού μόλις έκλεισε…

να είσαστε πάντα καλά!!!!!


Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2008

Εν αρχή ην ο πόνος.


Εν αρχή ην ο πόνος.

Κι ύστερα ο λυγμός γιατρεύει.

Από κάρβουνο οι μορφές.

Μόλις που διακρίνονται, μάσκες.

Εν αρχή ην ο τρόμος.

Από λασπωμένη τιμή.

Κι ύστερα τα μάτια χάθηκαν.

Μείωναν όλα τιποτένια.

Θάνατος.


-21 Αυγούστου 2008-

-Αλόννησος-

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2008

παλιάτσοι.


Μοναξιά.

Θλίψη.

Όπως οι παλιάτσοι.

Κι νύχτα...




Προέλκονται γυμνά αγρίμια

της αδιάφορης ζωής.

Αφέθηκε ο δρόμος.

Μετέωρα, αγεφύρωτα καλώδια

Περιστέρια.

Γυρνάνε πίσω.

Φταίνε τα δέντρα που νοστάλγησαν

της στεγνής γης σάρκα.

Ο ήλιος παραιτείτε.

Το στίγμα του ουρανού.

Κι ο θάνατος.

Περνάνε από το φως.

Κι νύχτα…


15 Αυγούστου 2008


Αλόννησος


Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2008

Ρεύμα Σάρκας


Να υψωθούν τα σώματα στον ουρανό
να διαλυθούν οι σάρκες.
Να μείνουν καθάριες οι ψυχές.
Μέσα στην εποχή.
Κάτι να απομείνει
από τον κόσμο.


-Αλόννησος- 13 Αυγούστου 2008-