Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

στερνή μου ανάσα.

''Εκεί που δεν υπάρχει χώρος.''

μου είπε.

στερνή μου ανάσα...

2 σχόλια:

Πορτιατης είπε...

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Οι στίχοι αυτοί μπορεί και να΄ναι οι τελευταίοι
Οι τελευταίοι στους τελευταίους που θα γραφτούν
Γιατί οι μελλούμενοι ποιητές δε ζούνε πια
Αυτοί που θα μιλούσανε πεθάναν όλοι νέοι
Τα θλιβερά τραγούδια τους γενήκανε πουλιά
Σε κάποιον άλλον ουρανό που λάμπει ξένος ήλιος
Γενήκαν άγριοι ποταμοί και τρέχουνε στη θάλασσα
Και τα νερά τους δεν μπορείς να ξεχωρίσεις
Στα θλιβερά τραγούδια τους φύτρωσε ένας λωτός
να γεννηθούμε στο χυμό του εμείς πιο νέοι.

Μανόλης Αναγνωστάκης
ΕΠΟΧΕΣ 3

Πορτιατης είπε...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΩΡΓΟ !!!

ΚΑΛΗ ΕΥΟΔΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΣΟΥ :))