Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

το καλοκαίρι ήταν.


Κι έμπαινε η θάλασσα από τις πόρτες
από τα παράθυρα
πνίγηκε το χρυσόψαρο
ανακατεύτηκε
μέσα μας
γέμισε βότσαλα
παντού βότσαλα
και μαύρα φύκια
ξεριζωμένα

το καλοκαίρι
το καλοκαίρι
ήταν
είπαμε
και
έπρεπε
να φύγει.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΤΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΞΕΚΟΛΛΗΣΟΥΝ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ Θ ΑΝΤΑΜΩΣΟΥΜΕ... ΟΜΟΡΦΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΒΓΑΛΜΕΝΟΙ ΙΣΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΘΑ ΕΛΕΓΑ... ΜΙΛΑΜΕ...
Μ.LILA..

Γιώργος Π. είπε...

Ομολογουμένως ένα μικρό πικρό καλοκαίρι...τώρα πέρασε...τώρα περνά φεύγει...δεν ξέρω αν μπορεί να πάρει μαζί του όσα έφερε. Δεν ξέρω καν αν θα ήθελα και κάτι τέτοιο...
Να είμαστε καλά να ανταμώσουμε στο βροχερό μας νησάκι!
Καλή αντάμωση λοιπόν...