Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

Ω!





Εκ των πόθων γύρισε η άνοιξη

μέσα σε πνικτά γέλια και αναστεναγμούς

μέσα στην ξύνια του όξινου αέρος που χώνεται στα πλεμόνια.




Ω! Η άνοιξη πάντα.

Και τα μάτια σου που γυρνάνε μέσα στα μάτια μου.

Τα χέρια με τις άκρες τους.

Το μέλλον της ιστορίας.


Γυρνάμε


στις εκδρομές Κυριακής ή Σάββάτου σούρουπο

σε κόκκινες πρωτομαγιές με λούλουδα στις τσέπες

ή

σε καθαροδευτέρες χωρίς τις ανταύγες των χαρτόων αετών.




Ω! Η άνοιξη κι εσύ.














Δεν υπάρχουν σχόλια: