Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

στεφάνια νικοτίνης.


Κάναμε τον κύκλο
όπως το δάκτυλο που διαπερνά τα στεφάνια νικοτίνης.
Με το ίδιο μπορείς να τρυπήσεις τον ώμο μου.
Δεν λέμε για όνειρα.
Είναι άνοιξη κι Απρίλης.
Ο αναστεναγμός
που στον αχό
ακούγετε μια τονικότητα οξέος μετάλλου.
Δεν μπορώ να σου εξηγήσω
και
δεν θα καταλάβεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια: